Aftreden

Niet af- maar optreden, vond minister Hennis, die in het geval van het Mali-incident eerst wil laten vaststellen of er sprake is geweest van verwijtbaar of nalatig handelen.

Maar voor GS-columnist Feynman moet de minister meteen aftreden. Wat volgt is een stukje waarin termen als 'zich steeds verder verheven voelen van het volk', 'achterkamertjespolitiek' en 'slangenkuil' weer de boventoon voeren, en waarin de kwestie luiig wordt gekoppeld aan de Catalaanse stembusgang die met 'harde hand' wordt neergeslagen. Het Knipmes ziet geen enkel verband.

Om te beginnen, ook al is een minister verantwoordelijk, je kunt niet alle operationele fouten op een bewindsvrouw afwentelen, dan kan iedere minister al naar enkele maanden opstappen. Wel kan zij worden afgerekend op de maatregelen die vervolgens worden genomen om herhaling te voorkomen. En zover zijn we nog niet.

Het Catalaanse referendum voor onafhankelijkheid is een ander verhaal. De Spaanse regering heeft duizenden agenten naar de regio in het noordoosten van Spanje gestuurd, wat helemaal niet nodig was geweest, aangezien toch geen meerderheid voor onafhankelijkheid is. Daarnaast was de uitslag op basis van de Spaanse grondweg ook niet bindend of bruikbaar geweest. De meerderheid van de bevolking is echter wel voorstander van een referendum over het onderwerp.

Maar van een 'staatsgreep' van Madrid is pas sprake als de Guardia Civil vandaag regionale bewindslieden in de poet zou stoppen. Het is nog maar de vraag of Madrid zover wil gaan, dan wordt de kans op massale steun voor afscheiding alleen maar groter.

Kwaliteitskranten

Een goed geïnformeerde kiezer is het fundament onder een democratie. Als grote kranten de waarheid verdraaien om in hun utopische ideologische bubbel te blijven hangen, hebben we straks een staatsvorm waarin een blinde bevolking hun vertegenwoordigers kiest. Aldus Feynman bij GeenStijl.

Welke waarheid, wil Het Knipmes dan meteen weten. Het rommelige stukje dat volgt biedt helaas maar weinig houvast. Eerst klaagt Feynman over een onberekenbare massa die 'als lemmingen van de ene partij naar de andere vliegt op basis van de dag'. Bedoeld wordt de strijd 'van een piramide spelende seksist versus een krakkemikkige dame met toevallen, een chantabel verleden en lopende strafzaak'.

Dat is dan wel een waan van de dag die je als vermeende kwaliteitskrant maar moeilijk kunt negeren. De huidige meltdown van Trump is inderdaad het gevolg van de onthullingen door de deftige kwaliteitskrant The Washington Post. Maar helemaal onbelangrijk zijn die niet: het gaat over een vorm van seksisme die nu eenmaal niet past bij een presidentskandidaat van een van de machtigste landen ter wereld.

Een andere frustratie gaat over Mark Rutte, die het nee van zijn ouders maar niet wil begrijpen. Bedoeld wordt het nee in het Oekraïne-referendum. Daar maakten ze zich bij GeenStijl inderdaad maandenlang druk over, maar de rest van Nederland toch wat minder. Kennelijk is het de bedoeling dat kwaliteitskranten de spreekbuis worden van pakweg 400.000 neestemmers.

Toch zijn het diezelfde kwaliteitsmedia die keurig hebben gemeld dat Rutte niet heeft stilgezeten, maar dat Nederland geen steun heeft gekregen voor aanpassingen. En ook dat Nederland zich vergeefs inzette op een toevoeging van een 'klein tekstje' aan het huidige verdrag – waarin moest staan dat het verdrag vooral over handel gaat en dat het niet betekent dat Oekraïne zomaar lid wordt van de EU.

Nog een stokpaardje van Feynman: het niet echt harde nee van Rutte tegen polygame huwelijken, shariarechtbanken en besnijdenissen. Kennelijk is het de bedoeling dat de kwaliteitskranten Rutte hiermee heel hard om de oren moeten slaan.

Kortom: kwaliteitskranten zijn dat niet meer omdat Feynman er zijn eigen mening niet in terug kan vinden. Feynman is pas tevreden als Wilders pontificaal op de cover staat. Daarom schrijf je natuurlijk ook een column voor een blog dat zich maar al te graag afficheert als 'tendentieus en nodeloos kwetsend'.