zaterdag 14 november 2026

Klappen

Het 'mislukte experiment' (woorden Dilan Yesilgöz) staat voor een dilemma: voortgaan als rompkabinet zonder de VVD of nieuwe verkiezingen. In beide gevallen is de uitkomst dezelfde: als er nu verkiezingen zouden worden gehouden komt er met 32 zetels voor PRO een links kabinet, waarbij CDA en D66 de regie verliezen. En de VVD (nog maar 14 zetels) nog meer klappen krijgt.

Rechts is te gefragmenteerd om de achterstand op links in te halen: De VVD raakt kiezers kwijt aan JA21, 50 Plus en zelfs SGP. De PVV heeft laten zien dat het niet kan reageren, en Groep Markuszower (nu nog 7 zetels) krijgt in de laatste peilingen zelfs 0 zetels, net als Mona Keijzer, die nog niet eens een partij is begonnen. FvD, minder zichtbaar sinds het verlof van Lidewij, verliest voor het eerst 1 zetel. 

De breuk is nog niet gelijmd en de pyjamaparty op landgoed De Zwaluwenberg in Hilversum dit weekend zal naar verwachting niet veel opleveren, tenzij de belasting op vermogens weer wordt ingetrokken. Als PRO aan de macht komt, blijft de miljonairstas al helemaal gehandhaafd. 

Het onderling vertrouwen is in elk geval zoek. Achter de rug van hun coalitiepartner om sloten CDA een CDA een deal over links met PRO en Volt, met op het laatste moment steun van onder meer DENK en de Partij voor de Dieren. 

De politieke crisis gaat echter maar over een klein deel van het plan, een aanpassing (amendement) van PRO en Volt, dus is het de vraag of je hierop een kabinet moet laten stranden. 

Wie in een jaar meer dan 60.000 euro verdient moet hierover 38,5 procent gaan betalen in plaats van 36 procent. In de praktijk betekent dat dat iemand met een vermogen van 1 miljoen en een rendement van 80.000 euro daar nu 28.800 euro belasting over betaalt. Met de nieuwe voorgestelde tarieven betaalt diegene 29.000 euro: slechts 200 euro extra belasting per jaar. Een beetje VVD'er met geld ligt daar niet wakker van. 

zaterdag 7 november 2026

Blauwe Tsunami

De midterms zijn dramatisch verlopen voor Donald Trump. De Democraten veroverden meer dan 250 zetels in het Huis van Afgevaardigden. Volgens de prognoses verliezen minstens dertig Republikeinse zittende afgevaardigden hun zetel. De verkiezingszege levert de partij bovendien de controle over de Senaat op.

Binnen de Republikeinse Partij wordt de oorlog met Iran aangewezen als een belangrijke oorzaak van de zware verkiezingsnederlaag. Zowel president Donald Trump als vicepresident JD Vance hebben erkend dat het conflict heeft bijgedragen aan het slechte resultaat.

Minister van Defensie Pete Hegseth krijgt daarbij veel kritiek van partijgenoten. Hij heeft laten weten zich te zullen verzetten tegen een mogelijke afzettingsprocedure. Trump verklaarde op zijn beurt dat hij van plan is Hegseth aan te houden als minister.

En toch geeft de Blauwe Tsunami een vertekend beeld. Er zijn duidelijke aanwijzingen dat een deel van de Republikeinse achterban op 3 november thuis is gebleven. Dat lijkt een belangrijke verklaring voor de omvang van de Democratische overwinning, al speelde ook het overlopen van Republikeinse kiezers een rol.

Al vóór de verkiezingen wezen peilingen op een lagere bereidheid onder Trump-aanhangers om aan de midterms deel te nemen. Vooral jonge Republikeinse kiezers leken minder gemotiveerd. Bij jonge Trump-aanhangers gaf slechts ongeveer de helft aan zeker te willen stemmen, tegenover 70 procent van de voormalige Harris-aanhangers.  

Volgens voorlopige cijfers van het NORC Civic Health & Elections Project bestond slechts 38 procent van de kiezers bij deze verkiezingen uit mensen die in 2024 op Trump hadden gestemd. Ter vergelijking: 43 procent had in 2024 op Kamala Harris gestemd.

Van de mensen die in 2024 niet hadden gestemd, koos 59 procent dit keer voor de Democraten en 36 procent voor de Republikeinen.  

Volgens een CNN-kiezersonderzoek stemde landelijk ongeveer 7 procent van de mensen die in 2024 Trump hadden gesteund, dit keer op een Democratische kandidaat voor het Congres.

In verschillende staten, waaronder Texas, Ohio, Iowa, Kansas en South Carolina, liep dat percentage op tot ongeveer 10 procent.  

De verkiezingsnederlaag van de Republikeinen lijkt dus niet uitsluitend het gevolg van kiezers die van partij veranderden. En dat kan betekenen dat de Republikeinen bij de presidentsverkiezingen van 2028 hun positie kunnen herpakken, als Trump verder geen domme streken uithaalt. Zijn bewegingsvrijheid is aardig ingeperkt.

Opvallend nieuws in dit verband: De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio overweegt zijn functies in de regering van president Donald Trump neer te leggen. Hij is met adviseurs in gesprek over zijn toekomst en zou meer afstand willen nemen van Trump. Hij zou zich dan kunnen voorbereiden op een gooi naar het presidentschap. Rubio zelf heeft de geruchten ontkend tegen de New York Times. 

zaterdag 31 oktober 2026

Beloftes

Paniek bij Trump. Hij doet het, enkele dagen voor de midterms, niet goed in de peilingen. Twee geplande campagnebijeenkomsten in Kansas en Iowa zijn geschrapt. In plaats daarvan gaat hij telefonisch campagne voeren in bijna twintig staten.

Beide partijen breiden hun laatste campagneactiviteiten uit om zoveel mogelijk stemmen binnen te halen. Ondertussen dreigt een juridisch conflict de uitslag van de Senaatsverkiezingen in Alaska te vertragen. 

Volgens RealClearPolling liggen de Democraten met 51,4 procent van de stemmen voor op de Republikeinen, die op 43,2 procent staan. Het verschil bedraagt 8,2 procentpunt.

Charles Franklin, hoogleraar rechten en openbaar beleid en directeur van de Marquette Law School Poll, zegt dat de dalende populariteit van Trump en de economische zorgen de Republikeinen nerveus maken.

Uit de meest recente peiling van Marquette Law School, uitgevoerd in Wisconsin tussen 14 en 22 oktober en gepubliceerd op 28 oktober, blijkt dat 37 procent van de ondervraagden tevreden is over het functioneren van Trump als president. Maar liefst 61 procent is ontevreden.

Slechts 16 procent zegt er financieel beter voor te staan dan een jaar geleden. Volgens 42 procent is de financiële situatie verslechterd, terwijl eveneens 42 procent zegt dat er weinig is veranderd.

Dat geeft de Democraten een belangrijk voordeel en weerspiegelt volgens hem de teleurstelling onder Republikeinse kiezers over de huidige situatie in het land.

Wat Trump ook belooft, 5000 dollar voor iedere Amerikaanse burger als de Republikeinen de meerderheid behouden in het Congres, het lijkt nauwelijks indruk te maken. Dealtjes met Poetin om Russische olie en petroleum aan de VS te leveren evenmin. Zolang Trump geen einde maakt aan zijn mislukte oorlog met Iran blijven de prijzen hoog.

En haken zelfs de roodste staten af. In Texas staat de Democratische kandidaat James Talarico volgens een donderdag gepubliceerde peiling van CNN op 49 procent, tegenover 43 procent voor de Republikeinse kandidaat Ken Paxton. In Michigan leidt de Democraat Abdul El-Sayed met 49 procent tegen 42 procent voor de Republikein Mike Rogers.

Franklin waarschuwt echter dat peilingen geen perfecte voorspelling van de verkiezingsuitslag zijn. De nek-aan-nekraces kunnen volgens hem beide kanten opvallen, bijvoorbeeld door meetfouten of doordat kiezers op het laatste moment van voorkeur veranderen.

In Alaska speelt bovendien een juridisch conflict dat de uitslag van een Senaatsverkiezing mogelijk vertraagt.

De strijd om een zetel in Alaska kan na de verkiezingen van 3 november nog voor de rechter worden uitgevochten.

De kwestie draait om twee kandidaten met dezelfde naam: Dan Sullivan. De ene is de zittende Republikeinse senator, de andere is een onafhankelijke kandidaat die eveneens als Republikein staat geregistreerd.

Trump beschuldigt de Democraten ervan bewust een onafhankelijke kandidaat te hebben gerekruteerd om kiezers te verwarren en stemmen weg te halen bij de zittende Republikeinse senator.

‘Het was een complot. Het was verkiezingsfraude. Totale verkiezingsfraude’, verklaarde Trump.

Het Amerikaanse ministerie van Justitie heeft al juridische stappen ondernomen. De Democratische kandidaat Mary Peltola wijst de beschuldigingen van de hand.

Volgens haar is de kwestie opnieuw een afleidingsmanoeuvre van de werkelijke problemen waar inwoners van Alaska mee zitten, met name de betaalbaarheid van het dagelijks leven.

De vraag is wel of de Demoraten ook na de midterms hun voorsprong kunnen behouden. Een duidelijk Democratische presidentskandidaat is nog altijd niet in beeld gekomen.  

zaterdag 24 oktober 2026

Soros

Als je de alternatieve media (lees: complotblogs) mag geloven is er maar een man verantwoordelijk voor de rellen in Frankrijk. Daar moet George Soros weer eens achter zitten. Die duikt altijd op als het om linkse rellen gaat. Vooral in rechtse media. 

De discussie over de financiering barstte los nu Frankrijk de balans opmaakt van de ernstigste rellen in jaren. Op 17 oktober werden bijna 2.400 mensen gearresteerd en raakten bijna duizend politieagenten en gendarmes gewond. Ongeveer 550.000 mensen gingen de straat op uit protest tegen de kosten van levensonderhoud, de brandstofprijzen en de financiering van scholen.

Het historische stadhuis van Limoges, in het westelijke deel van Midden-Frankrijk, werd door brand verwoest. Een linkse activist is inmiddels aangehouden in verband met de brand. In verschillende steden zijn avondklokken ingesteld. De Franse regering heeft aangekondigd dat uitkeringen worden gekort voor mensen die worden veroordeeld voor plunderingen.

Allemaal door toedoen van Soros? Volgens berichtgeving uit Spanje hebben zeven organisaties die actief zijn tijdens de onrust in Frankrijk in oktober banden met stichtingen van George Soros. Dit bericht volgde op een onderzoek van Fox News Digital, waarin 101 organisaties in dertien landen werden geïdentificeerd die de onrust zouden coördineren, organiseren of versterken. In het onderzoek werd geen financier genoemd.

Wat wel klopt is dat Soros de man is van Open Society Foundations. Deze organisatie verstrekt subsidies aan maatschappelijke organisaties die zich onder meer bezighouden met mensenrechten, democratie, rechtsstaat en burgerrechten. Dat is geen geheim: de organisatie publiceert informatie over haar activiteiten en subsidies.

En hier zit een belangrijk onderscheid: dat een organisatie geld ontvangt van een stichting van Soros, bewijst niet dat Soros een demonstratie organiseert of verantwoordelijk is voor rellen.

In een factcheck uit 2020 onderzocht PolitiFact bijvoorbeeld de beschuldiging dat Soros de rellen in Minneapolis financierde. De onderzoekers vonden geen bewijs dat zijn stichting subsidies had verstrekt aan organisaties die het gewelddadige protest financierden of organiseerden.  

Ook bij de Amerikaanse studentenprotesten in 2024 ontstond discussie over subsidies van Open Society Foundations aan organisaties die op enige wijze met demonstranten verbonden waren. Factcheckers van PolitiFact stelden vast dat er inderdaad financiële relaties bestonden, maar dat de verbanden tussen de subsidies en de individuele demonstranten meerdere tussenstappen omvatten. Dat was onvoldoende om te concluderen dat Soros de protesten financierde.  

Het openbare register van Open Society vermeldt drie betalingen aan de Ligue des droits de l’Homme, een van de Franse organisaties op de lijst. Deze in Parijs gevestigde organisatie voor burgerrechten ontving in 2016 bijvoorbeeld 82.538 dollar en in 2017 nog eens 300.184 dollar, verdeeld over twee subsidies.

Het geld was bestemd voor acties tegen politiepraktijken in Parijs, een campagne om de Franse noodtoestand te beëindigen en werkzaamheden op het gebied van discriminatie en toegang tot rechten. De Ligue heeft de protesterende studenten verdedigd en kritiek geuit op het politieoptreden tijdens de demonstraties.

Open Society heeft vergelijkbare beschuldigingen in andere landen van de hand gewezen. De organisatie stelt dat zij gewelddadige protesten niet ondersteunt of financiert. 

Het idee dat de miljardair de spil is achter grootschalige maatschappelijke onrust is niets anders dan een hardnekkige complottheorie die regelmatig terugkeert bij protesten wereldwijd.

De grootschalige protesten en rellen in Frankrijk komen echter grotendeels voort uit diepgewortelde binnenlandse frustraties. Burgers en studenten demonstreren tegen de stijgende kosten van levensonderhoud, de wooncrisis, neoliberaal beleid en bezuinigingen op publieke diensten. De vreedzame protesten worden vervolgens vaak gekaapt door extremistische groepen (zoals het Black Bloc), relschoppers en criminelen die uit zijn op vernieling en plunderingen.