zaterdag 22 september 2018

Republikeinse keizer

Ze krijgen hem maar niet weg: D66 boegbeeld Alexander Pechtold. Ondanks verdoezelde privévluchten, een heimelijk geschonken penthouse, politieke draaikonterij en een omstreden abortus.

Ook niet echt handig was zijn standpunt over de zaak rondom de uitzetting van de Armeense kinderen Lili en Howick. Hij vond dat staatssecretaris Harbers zijn discretionaire bevoegdheid niet hoorde te gebruiken om de uitzetting van de twee tieners tegen te houden, omdat de rechter hierover moet beslissen. Toen bekend werd  dat Lili en Howick mochten blijven, twitterde Pechtold opeens zijn blijdschap.

En toen was daar het heugelijke nieuws, althans volgens GeenStijl, dat de ouwe republikeinse keizer zonder kleren een functie met 'koning' in de titel krijgt. Hij zou zijn zijn zinnen hebben gezet op de functie van Commissaris van de Koning. Liefst in Utrecht, waar Willibrord van Beek januari volgend jaar met pensioen gaat. Als het moet, wil hij ook best uitwijken naar Noord-Holland. 'De profielschets staat hier, sollicitatieprocedure sloot op 16 juli en uit betrouwbare bron weet GeenStijl dat ene A. Pechtold op de stapel ligt, en dat hij de hoogste hond is die het bot kan krijgen.'

Gelijk er nog een video overheen om eens flink te stoken in de fractie: wie wordt zijn opvolger?

De aanhang ziet hem graag vertrekken: 'Stel voor om deze misselijke kwal CvK van Madurodam te maken. Dan geven we hem een uniform met heel veel gouden krullen en uiteraard ook veel medailles. Een rijk versierde pet met ook veel goud erop. Dan Kees Vee en die kwal van Jetten erachter laten lopen (in kruiphouding). Als dienaren van de 'grote' leider.'

Maar helaas: Pechtold heeft niet gesolliciteerd om commissaris van de Koning in Utrecht of in Noord-Holland te worden. Dus blijft hij zitten. De rectificatie van GS moet nog altijd verschijnen.

Foto: Sebastiaan ter Burg (cc)

zaterdag 15 september 2018

Conservatieve geluiden

Na de kranten die hem weigeren openlijk te steunen, richt Donald Trump zijn pijlen op de grote techbedrijven. Nu heet de boosdoener weer Google, want die zou nauwelijks conservatieve geluiden doorlaten. 'Ze controleren wat we wel en niet kunnen zien. Dit is een ernstige situatie – daar gaan we wat aan doen!'

Minister van justitie Sessions heeft inmiddels bekend gemaakt dat hij een onderzoek instelt naar de manier waarop grote techbedrijven 'opzettelijk de vrije uitwisseling van ideeën verhinderen'. De hoofdaanklagers van verschillende staten hebben natuurlijk allemaal een Republikeinse achtergrond.

De Conservatieven wijzen onder meer op een interne e-mailwisseling tussen enkele leidinggevenden van Google. Daarin werd een programma besproken om de opkomst van latino’s te stimuleren bij de afgelopen verkiezingen. Een van hen schreef: 'We hadden nooit verwacht dat 29 procent van de latino’s voor Trump zou stemmen.' Google benadrukt nog maar eens dat het een onpartijdig programma betreft met als loffelijk doel om de opkomst bij verkiezingen te verhogen.

Daarnaast lekte Breitbart, de rechts-populistische spreekbuis van Trump, een interne video uit van een bijeenkomst, waar een deel van het Google-personeel stoom afblies daags na de verkiezingen. Zoiets wordt ook prompt gepapegaaid door The Postonline van Bert Brussen die spreekt van de 'kwaliteitsjournalistieke nieuwssite Breibart' en 'ontluisterend video'. 

Dat Californië, in het bijzonder Silicon Valley, een progressieve voorkeur aan de dag legt, is geen nieuws meer. Maar het maakt een iPhone of een Android toestel nog niet links of rechts. 

Ook de Google zoekmachine heeft geen linkse of rechtse voorkeur, de zoekresultaten worden vooral bepaald door wat internetgebruikers relevant vinden, oftewel het aantal verwijzingen naar bepaalde artikelen.

Het ongelijk van Trump bewijst hij dagelijks door via een andere Californische vinding Twitter dagelijks zijn conservatieve tweets te verspreiden.Met behulp van honderden conservatieve bots die rechtse propaganda  bij Google geplaatst krijgen.

vrijdag 7 september 2018

De Mol

De klopjacht op de mol in het Witte Huis is geopend. Wedkantoor MyBookie heeft een lijst met zeventien namen gepubliceerd van Witte Huis-leidinggevenden die mogelijk achter het omstreden artikel I Am Part of the Resistance Inside the Trump Administration schuilgaan.

Vicepresident Mike Pence voert de lijst aan, maar ook minister van Onderwijs Betsy Devos, minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo en minister van Defensie Jim Mattis worden genoemd. Pence lijkt favoriet omdat hij in anonieme artikel het ongebruikelijke woord 'lodestar' - betekent zoiets als Poolster, een ster die je leidt - wordt gebruikt. Ooit uitgesproken door Pence.

De kans dat er alsnog een naam komt rollen uit dit levensecht potje Cluedo is groot, en dat maakt de chaos in het Witte Huis alleen nog maar erger. Het beeld dat in het artikel wordt geschetst van medewerkers die Trump ijverig van binnenuit aan het blokkeren zijn om te voorkomen dat er rampen gebeuren, wordt ook geschetst in het boek Fear van Bob Woodwaard dat dinsdag verschijnt.

Dat dit verzet openlijk wordt gepleegd aan de vooravond van de midterm verkiezingen duidt nog eens op de enorme verdeeldheid binnen de Republikeinen, al probeert een enkeling de vele plooien nog recht te strijken. De voormalige voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Newt Gingrich presteerde het zelfs om Trump te vergelijken met Franklin Roosevelt 'die routinematig over alles loog', alsof het hier een eigenschap betreft voor uitmuntend leiderschap.

Volgens Gingrich moest men maar eens wat beter het geweldige fenomeen Trump bestuderen 'om uit te vinden wat hier gaande is.' Het punt is: het Witte Huis is geen chemisch lab voor onbewezen experimenten. Anders krijg je wat er nu gebeurt: een georganiseerde interne revolte.

zaterdag 1 september 2018

Politieke agenda

Wilders ziet af van de aan de profeet Mohammed gewijde cartoonwedstrijd na ophef in Pakistan, 'om het risico op slachtoffers van islamitisch geweld te vermijden'.

De vraag is waarom die wedstrijd er überhaupt moest komen, temeer daar het in november zou moeten plaatsvinden in het beschermde gedeelte van de Tweede Kamer, waarmee toch makkelijk de indruk had kunnen ontstaan dat het hier een initiatief van de Nederlandse regering betrof.

Nog los van het feit dat veel cartoonisten helemaal niet hadden willen meewerken aan de wedstrijd, want een 'zinloze provocatie', is het de vraag of de PVV geen belangrijkere zaken had aan te kaarten. Want wat heeft de PVV eigenlijk sinds de verkiezingen bijgedragen aan de politieke discussie in Nederland? Dat is makkelijk na te gaan op de website van de politieke partij.

Het is een treurige opsomming van volslagen lamlendigheid. In het debat over de dividendbelasting kwam Wilders onlangs niet veel verder dan dat 'dit hele kabinet van vriendjespolitiek aan elkaar hangt' en als je geen Shell heet 'je naar je centen kunt fluiten'.

De PVV stelde voor het zomerreces Kamervragen over de arrestatie van de omstreden Britse activist en islamcriticus Tommy Robinson en in mei liet de partij, zonder verdere toelichting, aan zijn achterban weten dat 'wij ons land kwijtraken'. Hoogtepunt in het voorjaar: in april bracht Wilders een bezoek aan de tomatenkwekerij van Roland Gielen ('Geweldige mensen en heerlijke tomaten!').

Kortom, de islamkritische cartoonwedstrijd is ongeveer het enige tastbare wapenfeit van de PVV in 2018 tot nu toe. 'Wilders steekt op een onverwacht moment het licht aan in het kippenhok en de tevreden hennen buitelen luid kakelend over elkaar heen,' schreef Trouw vanochtend.

Hoeveel stemmers op de partij die staat voor 'economische welvaart, lagere belastingen, betere gezondheidszorg en fatsoenlijke pensioenen' hebben zich gerealiseerd dat de PVV geen deze onderwerpen nauwelijks ook maar heeft aangezwengeld?

zaterdag 25 augustus 2018

Onwrikbaar

Na de langste formatie ooit dreigt alsnog de val van het kabinet. Gert-Jan Segers waarschuwt: wij vertrekken als de dividendbelasting blijft.

Is zijn Christen Unie dan voor die belasting? Nope, fel tegen zelfs. 'Als het niet in het regeerakkoord had gestaan of we nu in de oppositie zaten, dan hadden we tegen de afschaffing van de dividendbelasting gestemd. Die inhoudelijke weging was en is steeds dezelfde geweest,' schrijft Segers op Facebook.

Niemand behalve de VVD houdt vast aan afschaffing. Onder het mom dat grote Nederlandse bedrijven anders naar het buitenland verdwijnen. Bij het CDA bestaat twijfel, en D66 is net als CU tegen. Net als het merendeel van de Nederlanders: nog maar 16 procent is voor afschaffing van de dividendbelasting.

Je zou zeggen: zoveel twijfel is toch wel een heroverweging, of op zijn minst een stevig debat waard.

Dus wat verklaart de onwrikbare houding van de CU? Toch vooral dit: 'We hebben vorig jaar ook een andere weging moeten maken. Een afweging over een heel regeerakkoord, waar behalve de dividendbelasting nog veel meer in staat. Van dat akkoord moesten wij de nadelen enerzijds en de winst anderzijds óók wegen. Een akkoord waarbij wij de afschaffing van de dividendbelasting moesten slikken, terwijl de andere partijen soms weer moesten slikken bij de winstpunten van de ChristenUnie.'

Anders gezegd: als de dividendbelasting blijft, kan er ook weer worden gewikt en gewogen aan andere met veel moeite bereikte afspraken die de CU veel belangrijker acht.

zaterdag 18 augustus 2018

Vijand van het volk

De Amerikaanse kranten en Trump hebben weer eens ruzie, toch vooral omdat de Amerikaanse president niet tegen kritische verslaggeving kan. Trump zoekt daarom al sinds het begin van zijn presidentschap de confrontatie op met de media, die hij consequent als fake news bestempelt.

Dat hij zelf voortdurend op aperte leugens wordt betrapt doet er kennelijk niet toe. Het meest pijnlijke voorbeeld dat het aantal mensen dat de inauguratie van Trump bijwoonde: veel meer dan de media deden vermoeden, was zijn stelling. Een paar simpele foto's konden dat makkelijk weerleggen.

Op initiatief van The Boston Globe hebben kranten in de VS afgelopen week redactionele stukken tegen president Trump gepubliceerd. Strekking: media zijn niet 'de vijand van het volk', zoals Trump roeptoetert.

Gaat dat helpen? Dat is nog maar zeer de vraag. Krapuul haalt Jack Shafer op de website Politico aan: Amerikaanse kranten speelden Trump met deze gezamenlijke actie juist in de kaart. Het blog gaat zover door te suggereren dat de kranten Trump in het zadel hebben geholpen door de zeer loyale aandacht die hij van de media – in de volle breedte – kreeg. Aandacht die functioneerde als een heel effectieve megafoon. Aandacht waarin sensatie domineerde en kritische reflectie naar de marge werd geduwd.

Wat ook onderbelicht blijft: de kranten klagen wel, maar zelden draaiden ze dankzij Trump zo goed. De oplages zijn na jaren van malaise flink omhoog gegaan. Menigeen wil weten wat voor chaos het is in het Witte Huis. Onder Obama zakte de journalistiek weg in een politiek-correcte loomheid.

De lakmoesproef moet nog komen. Want betekenen die voortdurende aanvallen op de pers voor de komende tussentijdse verkiezingen in november? De eerste tekenen wijzen op een verzwakking van de Republikeinen, vooral van de kant van de 'suburbs', die het beleid van Trump niet langer willen steunen. De polarisatie kan Trump politiek vleugellam maken.

Of gaat de journalistiek toch voor de genadeklap zorgen? Het aanstaande boek van Bob Woodward, de journalist die samen met Carl Bernstein het Watergate-schandaal onthulde, is genaamd Fear: Trump in the White House. Het verschijnt strategisch luttele maanden voor de tussentijdse verkiezingen en reken maar dat de kranten daarmee weer flink gaan uitpakken.

zaterdag 11 augustus 2018

Mildere intimidatie

De vraag of het het Haagse PVV-raadslid en oud-Tweede Kamerlid Willie Dille de waarheid sprak in de videoboodschap die zij voor haar zelfmoord afgelopen woensdag op Facebook plaatste, of dat er andere omstandigheden waren die tot haar betreurenswaardige dood leidden, kan vermoedelijk alleen haar familie bevestigen.

In die video vertelde ze: "Ik wil gewoon dat de wereld de waarheid weet. 15 mei, 15 maart 2017 ben ik ontvoerd, verkracht en mishandeld door een groep moslims omdat ze graag wilden dat ik mijn mond zou houden in de Haagse gemeenteraad. Nadat ze klaar waren zeiden ze: 'heb je respect voor Mohammed, heb je respect voor Allah, heb je respect voor Arnoud?' En toen wist ik al wie erachter zat. Arnoud van Doorn die ook in de gemeenteraad zit, en ooit door mij ontslagen is als medewerker, die haat mij intens, een vreselijk gemene man. Nadat het gebeurd was heb ik het aan niemand verteld, ik heb de volgende dag gewoon m'n debatten gedaan."

De beschuldiging richting Van Doorn, die zich jaren geleden tot de islam bekeerde, kan ze hier al niet echt hard maken, en de rest klinkt al even ongeloofwaardig.

Van Doorn begon na zijn ontslag eind in 2011 meteen zijn eigen partij en is tegenwoordig raadslid van Partij van de Eenheid (PvdE). In 2017 nog eens je gram willen halen voor een incident van jaren geleden lijkt al met al weinig logisch.

De bedreigingen uit anonieme hoek kunnen natuurlijk wel waar zijn, net als haar vermoeden dat Van Doorn daar achter zat. Zelf stapte ze niet naar de politie, burgemeester Krikke moest daarin bemiddelen, en uiteindelijk moest de politie na 'intensieve gesprekken' concluderen dat er te weinig aanknopingspunten waren. Zelfs GeenStijl, die als eerste de video verspreidde, stelde zich deze vraag: 'Werkelijke mildere intimidatie die vervolgens in haar hoofd een eigen leven is gaan leiden en verwerd tot een self-propelling lie dat niet meer in de hand te houden was?'