zaterdag 4 juli 2026

Haarlemmerolie

Als Nederland op tijd ivermectine had toegediend waren veel Long Covid patiënten veel sneller hersteld, zo wordt gesuggereerd in een video van De Nieuwe Wereld door psycholoog Huibrecht Boluijt en arts Alexander van Walraven. 

Tijdens de coronapandemie ontwikkelde Van Walraven, bedrijfsarts en voorzitter van het Nederlands Telegeneeskundig Genootschap (NTG), een stappenplan voor vroegbehandeling van covid-infecties. Het protocol bestond uit hydroxychloroquine, ivermectine, zink, azitromycine en een reeks supplementen zoals vitamine D, vitamine C en selenium. Meer dan vijfduizend patiënten werden op deze manier telefonisch behandeld — met een slagingspercentage van boven de 95 procent. 'Als dit landelijk was uitgerold, zou de IC een heel stuk leger zijn geweest,' beweert Van Walraven.

Boluijt die zelf Covid kreeg volgde kuur met ivermectine en aanverwante middelen. Binnen vier dagen voelde hij zich een heel ander mens. De stolp die hij jarenlang om zich heen had ervaren, verdween. 

Volgens Van Walraven is inmiddels duidelijk dat het gros van de long covid gevallen — hij schat meer dan tachtig procent — niet door het virus zelf wordt veroorzaakt, maar door de mRNA-vaccinaties. De term hiervoor is ‘long vax’. Het mechanisme: de vaccinaties brengen volgens hem genetisch materiaal in het lichaam dat de aanmaak van spike-eiwitten aanstuurt. Bij een aanzienlijk deel van de gevaccineerden blijft dit proces actief, met voortdurende aanmaak van een stof die het lichaam als lichaamsvreemd en giftig beschouwt.

Mooi verhaal, maar het rammelt aan alle kanten. Ten eerste Van Walraven zelf. Die heeft zich publiekelijk sterk uitgesproken tegen de mRNA-coronavaccins en stelt dat de risico’s daarvan ernstig worden onderschat. 

Een mooi verhaal, maar het rammelt echt aan alle kanten. Zowel hydroxychloroquine als ivermectine werden in het begin van de pandemie (2020) wereldwijd onderzocht als mogelijke behandelingen. Uit grigoureuze en gerandomiseerde klinische onderzoeken (zoals de RECOVERY- en PRINCIPLE-studies) bleek al snel dat deze middelen geen enkel positief effect hadden op het verloop van COVID-19, het voorkomen van ziekenhuisopnames of het verminderen van sterfte.

Het combineren van hydroxychloroquine met azitromycine werd door gezondheidsinstanties (zoals de WHO en de Gezondheidsraad) zelfs expliciet afgeraden vanwege het risico op ernstige hartritmestoornissen.

Belangrijker is het natuurlijke verloop van COVID-19: Zelfs zonder enige behandeling geneest veruit het grootste deel van de mensen (historisch gezien zo'n 95% tot 98%, afhankelijk van de variant en leeftijd) vanzelf van een COVID-19-infectie. Als je 5000 mensen met milde klachten telefonisch een suikerpil (of ivermectine) geeft, zal 95 procent of meer daarvan simpelweg op basis van hun eigen immuunsysteem herstellen.

Om te bewijzen dat een behandeling 'slaat', moet je de groep vergelijken met een identieke groep patiënten die het middel niet kreeg (een placebo-gecontroleerd onderzoek). Omdat Van Walraven dit niet heeft gedaan, kun je de genezing van deze patiënten op geen enkele manier toeschrijven aan zijn cocktail van medicijnen.

En wat ook al niet juist is: Uit tientallen grootschalige, wereldwijde populatiestudies blijkt dat het risico op langdurige klachten (Long COVID) is vele malen groter na een natuurlijke infectie met het virus dan na een vaccinatie. Sterker nog, data laten zien dat vaccinatie het risico op het ontwikkelen van Long COVID na een latere infectie juist verkleint. Hoewel er zeer zeldzame post-vaccinatiesyndromen zijn beschreven, is het percentage van 80% statistisch en wetenschappelijk onverdedigbaar.

 En wat ook al niet klopt: mRNA (boodschapper-RNA) uit een vaccin is inherent zeer instabiel. Het menselijk lichaam breekt dit ingespoten mRNA binnen enkele dagen tot hooguit een paar weken volledig af. Het vaccin verandert het menselijk DNA niet en kan dus niet permanent 'aan' blijven staan. De productie van het spike-eiwit stopt zodra het mRNA is afgebroken. Het geproduceerde spike-eiwit zelf wordt vervolgens door het immuunsysteem opgeruimd.

zaterdag 27 juni 2026

Biefstuk, bier en kaviaar

Statenlid Martin Bos ging in twee jaar tijd 117 keer uit eten van belastinggeld. Hij deed dat uit naam van de fractie van Forum voor Democratie (FvD), zo blijkt uit documenten die Omroep Zeeland heeft opgevraagd bij provincie Zeeland.

Commissaris van de Koning Hugo de Jonge riep in 2024 Bos hiervoor op het matje. Bos kan zich dat gesprek niet herinneren, maar moet wel lachen. 'Hugo de Jonge heeft zelf 5,1 miljard kwijtgemaakt.'

Elk jaar krijgen de politieke fracties in de provincie Zeeland een geldbedrag waarmee ze het één en ander kunnen vergoeden. Denk aan het voorbereiden van debatten. 

In 2023 kreeg elke partij een vast bedrag van ongeveer 10.000 euro. In 2024 is dat bedrag verhoogd naar ruim 24.000 euro. 

In 2023 geeft Martin Bos in zijn eentje ruim 1.500 euro uit aan vergaderkosten. Ter vergelijking: BBB geeft met negen statenleden ongeveer 500 euro uit. Maar in 2024 lopen de bedragen nog meer uiteen. Bos geeft dan 10.000 euro uit aan vergaderkosten. Veel meer dan elke andere partij in de provincie.

Uit de gedeclareerde bonnetjes van Bos blijkt dat hij 88,5 procent van die vergaderkosten heeft opgemaakt aan etentjes. Thuisbezorgd, McDonald's of op het terras: ze zitten er allemaal tussen. In 2023 en 2024 ging Martin Bos 117 keer uit eten van belastinggeld. Wie alle rekeningen bij elkaar optelt, komt uit op een bedrag van ongeveer 10.500 euro.

Bij de bonnetjes legt Bos een verantwoording af. Op 9 september 2023 geeft hij 70 euro uit bij Brasserie Bijts in Middelburg. De politicus bestelt onder meer een Wagyu burger, biefstukpuntjes en rib fingers. De verantwoording die boven het bonnetje staat: 'bespreking stikstofproblematiek'.

In andere gevallen zette Bos zijn tanden spaghetti carbonara, garnalenkroketten, carpaccio en sushi. Op 26 januari 2024 gaat Bos naar het Griekse restaurant Onassis in Middelburg. Daar geeft hij publiek geld uit aan souzouki, limoncello, baklava en pita tzatziki onder het mom van 'evaluatie Holocaustherdenking' (Koorkerk Middelburg). 

Hij bestelt kikkerbillen bij Gasterij 51 in Middelburg. Op 22 februari 2024 geeft hij daar 69,50 euro uit aan een Chateaubriand, een luxe stuk ossenhaas. Een dag later vraagt hij bij restaurant Ukiyo om kaviaar. Twee weken later eet hij daar nog eens en geeft hij 570 euro uit.

De etentjes omschrijft hij als 'sociaal smeermiddel': "Tijdens het eten is een fijn moment om met elkaar van gedachten te wisselen, met een goede sfeer", zegt Bos.

De vraag is: bunkerden zijn gasten mee? Bij Het Knipmes doemen namelijk beelden op van een veelvraat met een slabbetje om, met niemand tegenover zich in een sterrenrestaurant.

Toegegeven: Bos is met zijn declareergedrag binnen de regels gebleven. En zette De Jong mooi schaakmat met de 5,1 miljard euro die De Jonge kwijt aan gedeclareerde bonnetjes. Dat was het bedrag dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport tijdens de coronacrisis onrechtmatig uitgaf aan coronamateriaal. Hugo de Jonge was in die tijd minister. 

FvD kan hem overigens niet tot de orde roepen. Bos was jarenlang een van de bekendste gezichten van Forum voor Democratie in Zeeland, maar hij kondigde in februari aan dat hij bij de gemeenteraadsverkiezingen in Middelburg niet voor Forum, maar voor Belang van Nederland meedeed. Deze maand was hij voor het eerst dit jaar weer bij een Statenvergadering. Daar bleek dat Bos zichzelf formeel nog altijd als fractievoorzitter van Forum ziet. FvD denkt daar anders over.

zaterdag 20 juni 2026

FvD verbod

De Dagelijksche Standaard is een blogje dat ondanks de deftige naam vaak niet verder komt dan slecht geschreven smoezelige stukjes tegen links. Vooral volgeklad door een zekere Michael van der Galien, naar eigen zeggen trotse katholiek, echtgenoot én vader. En vooral een trotse mán die zich verzet tegen het moderne linkse Deugdenken. 

Met die paar AdSense advertenties en een handjevol donaties zal het niet meer zijn dan een slecht betaalde hobby, en waar Van der Galien dan wel zijn brood mee verdiend blijft duister. Het Knipmes schat in: huisman. 

In elk geval verdraagt Van der Galien geen aanvallen op FvD. Zijn blog is een grote FvD propaganda. 'Waarom de deugelite FVD wil verbieden omdat ze de inhoudelijke discussie verliezen', luidt de titel van een van zijn stukjes. 'Het globalistische kartel in Den Haag is de controle over het politieke narratief zo spectaculair aan het verliezen, dat de maskers nu volledig afvallen. In de wandelgangen en de achterkamertjes van de macht wordt er inmiddels openlijk gefilosofeerd over een officieel verbod op Forum voor Democratie (FVD). Ja, u leest het goed: de partijen die de mond vol hebben van de 'democratie' en de 'rechtsstaat', overwegen nu serieus om een democratisch gekozen oppositiepartij simpelweg te elimineren.'

En dan blijkt het niks anders te zijn dan stemmingmakerij van Pepijn van Houwelingen, die mocht huilebalken bij zijn eigen spreekbuis Ongehoord Nederland. De realiteit: De enige die een verbod heeft geopperd bij Pauw & De Wit is VVD-strategist Bas Erlings die niet eens in de Kamer zit. 

Jaren geleden was het Thierry Baudet die moord en brand schreeuwde over een dreigend FvD verbod dat er nooit is gekomen. Toch vooral om nieuwe leden aan te trekken. 

Wat wel speelt is dat de Brusselse waakhond voor Europese politieke partijen een procedure is begonnen die kan uitlopen op het schrappen van de partijstatus van de Europese partij Europa van Soevereine Staten (ESN), waar onder meer Alternative für Deutschland (AfD) en Forum voor Democratie (FVD) bij zijn aangesloten. Volgens de toezichthouder zijn er aanwijzingen dat de partij mogelijk niet voldoet aan de waarden van de Europese Unie. Maar van een Nederlands verbod is toch echt geen sprake.


zaterdag 13 juni 2026

Desinfo

Of mensen misinformatie op sociale media geloven, hangt voor een belangrijk deel samen met hun ervaringen in de offline wereld. Dat blijkt uit het rapport Wikken en weten dat het Rathenau Instituut een dezer dagen heeft gepubliceerd.

Voor het onderzoek analyseerde het Rathenau Instituut circa 8500 vragenlijsten die werden ingevuld door een representatieve steekproef van de Nederlandse samenleving. Ook organiseerde het instituut zeven focusgroepen, waarin deelnemers verschillende socialemediaberichten kregen voorgelegd.

Er leven veel zorgen over berichten op sociale media met onwetenschappelijke claims, zoals: ‘Nederlands kraanwater is ongezond voor je’ en ‘Zonnebrandcrème is net zo kankerverwekkend als verbranden in de zon.’ Wat doen dit soort berichten met het vertrouwen in de wetenschap?

Het onderzoek van het Rathenau Instituut laat zien dat het van vele factoren afhangt of iemand een bewering op sociale media geloofwaardig en betrouwbaar vindt. Die factoren hebben deels te maken met het bericht zelf: de tekst, vormgeving, inhoud, het platform en de afzender. Daarnaast spelen ook persoonlijke kennis en ervaringen van de ontvanger mee, en basishoudingen ten opzichte van instituties, zoals wetenschap, media en politiek.

De onderzoekers wilden ook weten of veel gebruik van sociale media altijd samenhangt met weinig vertrouwen in de wetenschap en veel geloof in misinformatie. Dat blijkt niet het geval. Het blijkt belangrijk of mensen naast sociale media ook op andere manieren in aanraking komen met wetenschappelijke informatie. Mensen voor wie sociale media het voornaamste kanaal zijn voor informatie over wetenschap hebben minder vertrouwen in de wetenschap. Ook vonden de onderzoekers dat bij mensen met bepaalde persoonskenmerken, zoals oudere leeftijd, een geloof in misinformatie wel samenhangt met de tijd die zij doorbrengen op sociale media.

Het is belangrijk dat mensen die de negatieve gevolgen van misinformatie op sociale media willen tegengaan, zoals beleidsmakers en artsen, inzicht krijgen in de complexe relatie tussen misinformatie op sociale media en vertrouwen in de wetenschap, zegt onderzoeker Anne-Floor Scholvinck van het Rathenau Instituut. Ook moeten interventies om geloof in misinformatie te bestrijden gericht zijn op de groepen die hier vatbaar voor zijn. Denk aan ouderen die veel tijd doorbrengen op sociale media en via weinig andere kanalen in aanraking komen met wetenschappelijke informatie.’