Feldwebel

Dat de MeToo-hysterie hard aftakelt naar het niveau van persoonlijke afrekeningen blijkt wel uit de ophef rond 'JOOP-feldwebel Francisco van Jole'. De samensteller van de VARA opiniepagina Joop kwam heel even in het nieuws omdat ook hij niet van onbesproken gedrag zou zijn.

Niet dat die affaire ook maar ergens over gaat. Het slachtoffer, een vrouw van destijds 23, vertelde hoe Van Jole haar naar zijn hotel bracht, zich uitkleedde en op haar ging liggen. Veel verder ging het niet en de geschiedenis vertelt ook niet waarom de vrouw eigenlijk instemde met een bezoekje aan zijn hotelkamer. Vermoedelijk niet om Suske en Wiskes in te kijken.

Zij sprak Van Jole later aan op zijn gedrag, maakte daar opnamen van en lekte de schuldbetekenis naar Van Jole's grootste vijand GeenStijl. Daar is het al een week feest, toch vooral, zo schreef Trouw-columnist Sylvain Ephimenco, omdat een linkse moraalridder die andersdenkenden graag onder de guillotine van zijn correctheid legt, nu als moreel residu op het schavot verschijnt.

'Het zou wel lachen zijn als straks Weesie, Rutger van Castricum, Johnny Quid, van Rossem, etc. ook wel eens in een ver verleden een scheve schaats hebben gereden...' voegde Ephimenco daar nog fijntjes aan toe, en gelet op het puberachtige niveau waarop vrouwen bij GS virtueel worden afgelikt, liggen er vermoedelijk nog heel wat scheve schaatsen bij het schockblog onder het tapijt.

Van Jole was ruim voor deze 'onthulling' natuurlijk al een viezerik bij GS, want links, en de reacties zijn toch vooral een volledige afrekening met de 'linkse eigenpijperij ondersteund door een onuitputtelijke hoeveelheid linkse balloze betaventjes en naïeve mentaal geretardeerde wappiewijven'.

Dezelfde wappiewijven die GeenStijl eerder dit jaar aan de schandpaal nagelden voor 'objectificatie van vrouwen' en adverteerders opriepen om niet meer te adverteren.

Romeins circus

Trial by media. Een groot Romeins circus noemt Frontaal Naakt de MeToo-gekte van de afgelopen weken. 'Het gaat allang niet meer om het bestrijden van seksueel geweld en seksuele onderdrukking. Het gaat erom schuldigen aan te wijzen, om koppen, die moeten rollen.'

De loopbaan van Kevin Spacey in luttele dagen vernietigd: Netflix en ING blieven hem niet meer. De 'belager' van Brandt Corstius die in Pauw nou niet meteen de indruk maakte van een roofdier dat een ongeveer even oude stagiaire drogeerde. Een misplaatste hand op een knie die het einde betekende van de loopbaan van de Britse minister van Defensie Michael Fallon. En zo rolden er nog wel meer koppen.

Advocaten gespecialiseerd in strafrecht en zedendelicten waarschuwen dat je met deze standrechtelijke executies nooit meer tot zorgvuldige waarheidsvinding komen. Iedereen die zou kunnen getuigen is al beïnvloed.

MeToo was even effectief geweest als de voorbeelden van seksuele intimidatie en ongewenst gedrag (soms van jaren her) anoniem waren gebleven. Dan had je aangescherpte omgangsvormen en sancties kunnen afspreken, zoals dat in bepaalde branches al gemeengoed is.

MeToo begon niet met Hollywood mogul Harvey Weinstein, maar enkele jaren terug met Bill Cosby. Die zaak sleept zich maar voort zonder dat er veel duidelijkheid is ontstaan. De jury kwam er deze zomer niet uit omdat zij hun hun oordeel over een geval moesten geven op basis van verklaringen van twee mensen die elkaar tegenspraken. Het is nog maar zeer de vraag of het vervolg in april 2018 wel tot conclusies leidt.

Slachtofferschap

De grote zuivering is begonnen. Onder de noemer #MeToo hebben een miljoen mensen hun ervaringen met seksueel geweld of seksuele intimidatie gedeeld op sociale media. Mannen vallen bij bosjes neer. De Belgische acteur Jappe Claes is ontslagen door Het Nationale Theater vanwege 'grensoverschrijdend gedrag'. Ook een redacteur van uitgeverij Atlas Contact is om dezelfde redenen op non-actief gesteld.

Talloze mannen hebben onder de hashtag #IHave een openbare biecht afgelegd, wellicht uit lijfsbehoud, om te voorkomen dat ook zij aan de publieke schandpaal worden genageld.

Maar wat dat grensoverschrijdend gedrag precies inhoudt blijft nogal eens in het vage: is dat ongewenst flirtgedrag of billenknijpen? Of erger? Ook zijn de omstandigheden niet altijd duidelijk: in welk decennium speelde zich dit af? Was er sprake van drankgebruik?

'In het narcistische tijdperk is het de kunst om iets te voelen, de emoties op social media uit te braken en vervolgens niets te doen,' klaagt Arno Wellens. 'Het problematische aan dat emotionele tijdperk is dat iedereen in een kamp wordt geduwd. Ofwel je bent een slachtoffer, ofwel een dader.'

De frustratie hierover is het grootst onder de mannelijke aanhang van GeenStijl, het blog dat eerder dit jaar leerde dat vrouwen niet langer als keurvee behandeld willen worden ('Wilt u haar doen?')

'Wat ik het erge vind aan dat hele #metoo gebeuren is dat die achterlijke mensen die #metoo roepen als ze een keer 1 seconde te lang zijn aangekeken in de trein of whatever het ten eerste misbruiken ten laste van vrouwen die *echt* lastig zijn gevallen, en ten tweede niet beseffen dat miljoenen jaren evolutie simpelweg impregneert dat je naar een lekkere dame kijkt als ze voorbij loopt.'

Daar heeft deze anonieme reaguurder wel een puntje. Omwille van de voortplanting is het niet handig als de gemiddelde man niet meer durft te flirten, uit angst dat zal worden aangedrongen op amputatie van zijn geslachtsorgaan. Als de haan zijn sleep opzet, is dat niet altijd uit intimidatie.